Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Nowe odkrycia dotyczące wsparcia i barier w zwalczaniu gruźlicy w krajach o dużym obciążeniu

Dziewięć na dziesięć przypadków gruźlicy występuje w 30 krajach o niskim i średnim dochodzie, z których każdy posiada krajowy program przeciwdziałania gruźlicy. Kierownicy tych programów są zgodni co do tego, że ważne jest przeprowadzanie badań przesiewowych w kierunku gruźlicy poza placówkami służby zdrowia. Jednak każdy program badań przesiewowych musi mieć przemyślaną, zrównoważoną strategię i wystarczające zasoby, aby był znaczący – co nie zawsze ma miejsce obecnie. Do takiego wniosku doszła kolejna teza Olivii Berman.

Na całym świecie gruźlica pozostaje jedną z najbardziej śmiertelnych infekcji, dotykając każdego roku około 10 milionów ludzi, zwłaszcza ludzi żyjących w ubóstwie w krajach o niskich i średnich dochodach. Około 90 procent przypadków występuje w 30 określonych krajach, w tym w Indiach, Wietnamie i RPA. Jednak prawie jedna trzecia zakażonych – 2,9 miliona ludzi – nie otrzymuje żadnej diagnozy ani leczenia.

Jednym ze sposobów lokalizowania i leczenia tych osób oraz zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby jest zastosowanie metody znanej jako aktywne wykrywanie przypadków gruźlicy (ACF). Obejmuje to znalezienie osób, które są szczególnie narażone na zachorowanie na gruźlicę, ale nie szukają opieki, takich jak osoby z wirusem HIV lub osoby, które mieszkają z osobą chorą na gruźlicę lub przebywają w zatłoczonych więzieniach lub na obszarach slumsów, w celu przeprowadzenia badań przesiewowych.

Odbyło się wiele dyskusji na temat korzyści i zagrożeń związanych z ACF; Potencjalne korzyści polegają na wczesnym wykrywaniu i leczeniu, a także zatrzymaniu transmisji, podczas gdy przerażające ryzyko obejmuje stygmatyzację i fałszywie dodatnią diagnozę. Istnieją wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) stwierdzające, że ACF należy wdrożyć dla niektórych grup ryzyka, ale wiele zaleceń jest warunkowych i można je zinterpretować.

W ostatnim dziesięcioleciu publikowano coraz więcej badań dotyczących skutków ACF, ale baza dowodowa pozostaje skromna. Trudno też wyciągnąć jakiekolwiek ogólne wnioski na temat ACF, ponieważ obejmuje tak szeroki wachlarz metod. Badania przesiewowe i diagnostykę można przeprowadzić na różne sposoby, na różnych grupach ryzyka i w warunkach o różnym kontekście epidemiologicznym i różnym stopniu wiedzy lub piętna związanego z chorobą.

Olivia Berman, doktorantka, Zakład Globalnego Zdrowia Publicznego w Instytucie Karolinska

W swojej pracy magisterskiej Berman bada, jak światowi eksperci, kierownicy krajowych programów przeciwdziałania gruźlicy, pracownicy służby zdrowia i pacjenci postrzegają ACF i co ich zdaniem ułatwia i utrudnia opracowywanie i wdrażanie polityki ACF. Praca obejmuje przegląd opublikowanych badań, ankietę, wywiady i dwa badania terenowe w Wietnamie i Nepalu.

READ  Niekontrolowany pocisk Chin: kiedy i gdzie spadnie na ziemię Long March 5B?

W jednym badaniu przeprowadzono wywiady z administratorami programów przeciw gruźlicy w 30 krajach, które stanowiły większość przypadków. Panuje wśród nich zdecydowana zgoda co do tego, że ACF jest ważnym narzędziem kontroli gruźlicy w krajach o dużym obciążeniu. Jednak twierdzą również, że brakuje im niezbędnych zasobów ludzkich i finansowych, aby wdrożyć ACF. Projekty często zależą od międzynarodowych organizacji darczyńców.

„Jednym z wniosków, które wyciągnąłem w tej pracy, jest to, że istnieje potrzeba wyważonego badania potencjalnych korzyści i szkód ACF, aby podejmować rozsądne decyzje i wdrażać ACF w sposób, który pozwala znaleźć osoby z gruźlicą na wczesnym etapie choroby , jak to jest w tamtym czasie. Infekcja ”- mówi Berman. „To, co stanowi dobrą strategię, zależy od tego, gdzie, jak i kiedy odbędzie się egzamin. Tymczasem potrzeba pieniędzy, personelu i dalszych badań naukowych, zanim ACF będzie można wdrożyć w sensowny sposób”.

Praca jest częścią większego projektu o nazwie IMPACT TB, finansowanego przez Horyzont 2020, który jest programem badawczym finansowanym przez Unię Europejską. Niektóre wyniki tej tezy są zawarte w nowym Podręczniku WHO na temat badań przesiewowych w kierunku gruźlicy opublikowanym w marcu. Jego zwierzchnikami był Knut Lonroth, profesor w Zakładzie Globalnego Zdrowia Publicznego Instytutu Karolinska. Keri Finney, lider zespołu WHO i badacz w Instytucie Karolinska; Maxine Cowes jest badaczką w Berat Nepal Medical Fund i Liverpool School of Tropical Medicine. Jej praca doktorska ma zostać rozpatrzona 6 maja.