Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Badanie wykazało, że regularne ćwiczenia są związane z niższym ryzykiem choroby Parkinsona

Badanie wykazało, że regularne ćwiczenia są związane z niższym ryzykiem choroby Parkinsona

Badanie wykazało, że regularne ćwiczenia, takie jak jazda na rowerze, spacery, praca w ogrodzie, sprzątanie i uprawianie sportu były związane z niższym ryzykiem choroby Parkinsona u kobiet.

Badanie, opublikowane w czasopiśmie Neurology, wykazało, że kobiety, które ćwiczyły więcej, miały o 25 procent niższy wskaźnik choroby Parkinsona niż te, które ćwiczyły mniej.

Wyniki pokazują jedynie związek i nie dowodzą, że ćwiczenia zmniejszają ryzyko choroby Parkinsona, zaburzenia mózgu, które powoduje niezamierzone lub niekontrolowane ruchy, takie jak drżenie, sztywność oraz trudności z równowagą i koordynacją.

Przeczytaj także | Naukowcy zbudowali komputer analogowy, który wykorzystuje fale wody do przewidywania chaotycznej przyszłości

W badaniu wzięło udział 95 354 uczestniczek, w większości nauczycielek, w średnim wieku 49 lat, które na początku nie miały choroby Parkinsona.

Naukowcy z University of Pittsburgh w USA i Radboud University Medical Center w Holandii obserwowali uczestników przez trzy dekady, w tym czasie u 1074 uczestników rozwinęła się choroba Parkinsona.

W trakcie badania uczestnicy wypełnili do sześciu kwestionariuszy dotyczących rodzajów i ilości aktywności fizycznej, jaką otrzymywali.

Zapytano ich o odległość, jaką pokonują i ile razy dziennie wchodzili po schodach, liczbę godzin spędzanych na czynnościach domowych, a także ilość czasu spędzaną na umiarkowanych zajęciach rekreacyjnych, takich jak ogrodnictwo i bardziej energiczne zajęcia, takie jak jako sport.

Badacze przypisywali każdej czynności punktację w oparciu o metaboliczne odpowiedniki zadania (MET), które są sposobem mierzenia wydatku energetycznego.

Bardziej intensywna forma ćwiczeń, taka jak jazda na rowerze, miała sześć MET, podczas gdy mniej intensywne formy ćwiczeń, takie jak chodzenie i sprzątanie, miały trzy MET.

Na początku badania średni poziom aktywności fizycznej uczestników wynosił 45 godzin tygodniowo.

Uczestnicy zostali podzieleni na cztery równe grupy po nieco ponad 24 000 osób każda.

Na początku badania osoby z najwyższej grupy miały średnio 71 godzin aktywności fizycznej tygodniowo. Osoby z najniższej grupy miały średnie wyniki 27 godzin MET tygodniowo.

READ  Wywiad z profesorem Stevem Furberem na temat SpiNNakera i interdyscyplinarnych badań mózgu

Wśród uczestników w grupie o największej aktywności fizycznej było 246 przypadków choroby Parkinsona lub 0,55 przypadków na 1000 osobolat w porównaniu z 286 przypadkami lub 0,73 na 1000 osobolat wśród uczestników w grupie o najniższej aktywności fizycznej.

Po uwzględnieniu takich czynników, jak miejsce zamieszkania, wiek pierwszego cyklu, stan menopauzalny i palenie, naukowcy odkryli, że osoby z grupy o największej aktywności fizycznej miały o 25 procent niższy wskaźnik rozwoju choroby Parkinsona niż osoby z grupy o najniższej aktywności fizycznej, gdy były aktywne fizycznie. . Oceniono go do 10 lat przed postawieniem diagnozy.

Naukowcy odkryli również, że 10 lat przed diagnozą aktywność fizyczna zmniejszała się szybciej u osób z chorobą Parkinsona niż u osób bez niej, prawdopodobnie z powodu wczesnych objawów choroby Parkinsona.