Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Badanie rozszerza znany zakres niedawno zidentyfikowanego wariantu wirusa Hendra

Kolorowe zdjęcie z mikroskopu elektronowego wirusa Hendra. Zdjęcie: Electron Microscopy Unit w Australian Animal Health Laboratory, część agencji naukowej CSIRO CC BY 3.0 Za pośrednictwem Wikimedia Commons

Naukowcy podają, że dwa gatunki australijskich nietoperzy owocożernych wydalają niedawno odkryty typ wirusa Hendra w swoim moczu i prawdopodobnie będą odpowiednimi żywicielami w zbiornikach.

Wirus Hendra, wyizolowany po raz pierwszy w 1994 roku, jest niebezpiecznym patogenem przenoszonym przez nietoperze owocożerne, powszechnie nazywane latającymi lisami.

Zdarzenia pośrednie od nietoperzy do koni zaobserwowano 63 razy. Siedem osób zostało zarażonych płynami ustrojowymi zakażonych koni, a cztery zmarły.

W październiku ubiegłego roku inna powieść, Genotyp 2, powodujący śmierć konia w Nowej Południowej Walii, dalej na południe niż wcześniej odkryto u koni Hendra.

Zostało to odkryte tylko dlatego, że testy diagnostyczne zostały niedawno zaktualizowane po retrospektywnym odkryciu wariantu genotypu 2 u konia, który wykazywał oznaki choroby w 2015 roku, ale w tym czasie uzyskał wynik negatywny podczas rutynowych badań przesiewowych.

Wariant wykazał 84% identyczności par nukleotydów genomu z najczęstszym polimorfizmem genu 1 i 99% podobieństwa do częściowych sekwencji pobranych z próbek tkanek latającego lisa siwego (Paraliż głowy Pteropus).

Nietoperze zgłoszone do innych prac diagnostycznych zostały oportunistycznie przebadane za pomocą nowego testu obejmującego genotyp 2, co doprowadziło do dodatkowych pozytywnych wyników w tkankach pobranych od P. Paraliż głowy W latach 2019-2021 mały latający lisek (P. ramię) w 2015 roku.

Chociaż oryginalny wariant wykryto w tkankach wszystkich czterech gatunków latających lisów w Australii kontynentalnej, jego wydalanie potwierdzono tylko u czarnego latającego lisa (P. alectoi latający lisP. conspicillatus), co sugeruje, że gatunki te są źródłem przenoszenia na konie.

Alison Bell i jej koledzy badacze, w liście opublikowanym w czasopiśmie Pojawienie się chorób zakaźnychNowy test został wykorzystany do zbadania przechowywanych próbek moczu latających lisów zebranych w ostatnich latach, aby dowiedzieć się więcej o handlu nowym wariantem.

W sumie przebadali 4539 zbiorczych próbek moczu pobranych na plastiku ze 129 sesji pobierania próbek pod dachem i 1674 próbek moczu pobranych od poszczególnych nietoperzy podczas 39 sesji łapania w ciągu czterech lat od końca 2016 roku.

READ  Jak radzić sobie ze stresem epidemiologicznym związanym z problemami z oczami

Osiem połączonych próbek moczu i dwie pojedyncze próbki latających lisów dały wynik pozytywny pod kątem wariantu genotypu 2. Pozytywne próbki pochodziły z Sunnybank w Queensland i Klons, Lismore, Dorobi, Maclean i Nambuca Heads w Nowej Południowej Walii.

Odkryli nowy wariant w próbkach zebranych we wszystkich porach roku. W połączonych próbkach wykryto tylko genotyp 2, ponieważ wykryto również genotyp 1.

Poszczególne latające lisy, które uzyskały wynik pozytywny, obejmowały: P. Paraliż głowy Młoda kobieta została aresztowana w McLean w Nowej Południowej Walii i… P. alecto Dorosły samiec schwytany w Klons w Nowej Południowej Walii.

Wariant genotypu 2 stwierdzono w próbkach pobranych z kryjówek mieszanych gatunków zawierających P. alecto I P. Paraliż głowy Latające lisy. Zidentyfikowali DNA z P. alecto Latające lisy w 6 z 8 pozytywnych próbek znajdowały się pod kryjówką i z P. Paraliż głowy Latające lisy w 2 z 8 próbek.

A dowody pokazują, że… P. alecto I P. Paraliż głowy Powiedzieli, że latające lisy wydalają postwariant z moczem i prawdopodobnie oba były kwalifikowanymi żywicielami w zbiorniku.

Naukowcy nie badali próbek moczu P. conspicillatus lub P. ramię Latające lisy, więc zdolność gatunku do wydalania nowego wariantu z moczem pozostaje niepewna.

Autorzy stwierdzili, że znacznie niższa częstość występowania genotypu 2 w porównaniu z genotypem 1 może wskazywać na niższą częstość występowania w próbie populacyjnej. „Alternatywnie, częste cykle zamrażania-rozmrażania w naszych próbkach lub tendencja do agregacji P. alecto mocz w naszym projekcie pobierania próbek miał mniejszą wykrywalność.

Zauważają, że wariant 2 genotypu został wcześniej wykryty w próbkach tkanek z Australii Południowej (3 pozytywne wyniki z 4 próbek), Wiktorii (7/64) i Australii Zachodniej (1/2).

Ich odkrycia rozszerzyły znany zakres genotypu 2 na południowo-wschodni Queensland i od środkowego wybrzeża do północno-zachodniego wybrzeża NSW – regiony zbliżone do dwóch znanych przypadków występowania tego ostatniego u koni.

„Nasze ustalenia potwierdzają rozszerzenie obszaru przewidywanego geograficznego ryzyka rozprzestrzeniania się wirusa Hendra o rozprzestrzenianie się P. Paraliż głowy Latające lisy. „

READ  Ankieta na temat grypy 1 kwietnia 2022 r

Powiedzieli, że badanie próbek moczu latających lisów z szerszego obszaru geograficznego, w tym obszarów, na których się one znajdują P. alecto Nie ma latających lisów, co powinno doprowadzić do lepszego zrozumienia względnego rozpowszechnienia wariantów wirusa Hendra.

Biorąc pod uwagę, że dane na temat prawdziwej różnorodności wirusa Hendra i pokrewnych wirusów w populacjach lisów latających pozostają niekompletne, dalsze monitorowanie wirusologiczne w rezerwuarach i żywicielach pośrednich może zidentyfikować inne zmienne – stwierdzili.

„Opracowanie zestawu narzędzi diagnostycznych do wykrywania bardziej wszechstronnej gamy wirusów zdolnych do rozprzestrzeniania się znacznie poprawiłoby naszą zdolność do przewidywania zagrożeń pośrednich, zarządzania bezpieczeństwem biologicznym i zapewniania wskazówek właścicielom koni, weterynarzom i innym zainteresowanym stronom”.

W skład zespołu badawczego weszli Bell, Claude Qui-Inda, Edward Anand, Adrian Dale, Peggy Ebe, John Sebastian Eden, Devin Jones, Maureen Kessler, Tamika Loone, Tim Pearson, Jonathan Schulze, Ina Smith, Vincent Munster, Raina K. Plowright oraz grupa Pat One Health, zrzeszona w różnych instytucjach.

Peel AJ, Yinda C, Annand EJ, Dale AS, Eby P, Eden J i in. Nowatorski wariant wirusa Hendra krążącego u czarnych lisów latających i latających lisów siwych, Australia. Pojawienie się infekcji. 2022; 28 (5): 1043-1047. https://doi.org/10.3201/eid2805.212338

Badanie opublikowane pod Licencja CCmożna przeczytać tutaj.