Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Przeciwciała anty-DAGLA w płynie mózgowo-rdzeniowym zidentyfikowano jako potencjalny biomarker szybko postępującego zapalenia móżdżku

Kurt Wolfram Sohs, lekarz medycyny

(Źródło: Szkoła Medyczna w Hanowerze)

W małym badaniu opublikowanym w Journal of Neurology, Neurosurgery and Psychiatrybadacze zidentyfikowali lipazę diacyloglicerolową alfa (DAGLA) jako cel autoprzeciwciał u 4 pacjentów z szybko postępującą ataksją móżdżkową. W związku z tym badacze zaproponowali, że przeciwciała anty-DAGLA wykryte w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) za pomocą tkankowego pośredniego testu immunofluorescencyjnego (IIFA) stanowią nowe biomarkery szybko postępującego zapalenia móżdżku i powinny być brane pod uwagę podczas diagnozowania pacjentów z tą chorobą.1

Celem badania było zbadanie cech klinicznych, obrazowych i biomarkerów płynów u czterech pacjentów z zapaleniem móżdżku związanym z przeciwciałami anty-DAGLA. U tych czterech pacjentów badacze potwierdzili, że DAGLA jest antygenem docelowym, przeprowadzając doświadczenia z hamowaniem konkurencyjnym i rekombinacją komórkową IIFA (RC-IIFA) dla DAGLA.

W badaniu RC-IIFA badacze zaobserwowali reaktywność surowicy przeciwko DAGLA w 17 kontrolach choroby (n = 101), w tym u tych o innych fenotypach klinicznych niż pacjenci objęci indeksem, oraz u 1 zdrowego dawcy (n = 102). Podczas charakteryzowania epitopów wyniki wykazały, że 17 surowic stanowiących kontrolę pozytywną anty-DAGLA (n = 18) zareagowało z wewnątrzkomórkowym fragmentem DAGLA typu C 583-1042, podczas gdy próbki płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów z indeksem ukierunkowane były na epitop konsensusowy pomiędzy aminokwasami 1 i 157 .

Najpopularniejsze dania kliniczne na wynos

  • Wczesne wykrycie przeciwciał anty-DAGLA w płynie mózgowo-rdzeniowym może mieć kluczowe znaczenie w rozpoznaniu postępującego zapalenia móżdżku i rozpoczęciu szybkiego leczenia.
  • Identyfikacja pasujących epitopów w przeciwciałach anty-DAGLA podkreśliła znaczenie immunoterapii przeznaczonych do leczenia zaburzeń neurologicznych.
  • Konieczne są dalsze badania z udziałem większych grup pacjentów, aby zweryfikować znaczenie diagnostyczne przeciwciał anty-DAGLA i ulepszyć protokoły leczenia.

„Na podstawie tych obserwacji i dużych zmian zapalnych na początku choroby może się okazać, że wcześniejsza diagnoza i początkowo bardziej agresywna i długoterminowa immunoterapia mogłyby w dłuższej perspektywie przynieść korzystniejszy efekt i złagodzić nieodwracalne skutki zniszczenie móżdżku.” Napisane przez autora Kurta Wolframa Sohsa, lekarza medycyny, konsultanta neurologa na oddziale Neurologii Szkoły Medycznej w Hanowerze w Niemczech, oraz współpracowników.1

READ  Epigenetyczny mechanizm metaboliczny kieruje losami komórek i wrażliwością terapeutyczną w raku piersi Badania nad rakiem

Przeczytaj więcej: Pasywne mioklonie związane z poważnymi zaburzeniami motorycznymi w postępującej ataksji mioklonicznej

Badacze poddali próbki surowicy i płynu mózgowo-rdzeniowego od pacjentów objętych indeksem kompleksowemu badaniu przesiewowemu autoprzeciwciał metodą IIFA w okresie od kwietnia 2022 r. do lutego 2023 r. Aby zidentyfikować autoantygen wśród pacjentów, badacze wykorzystali immunoprecypitację, spektrometrię mas i testy białek rekombinowanych. Ponadto autorzy ocenili surowice od pacjentów z różnymi objawami neurologicznymi i podobnym wzorem barwienia tkanek jak próbki pacjentów indeksowych oraz od zdrowych dawców w RC-IIFA ze zidentyfikowanym białkiem. Następnie badacze przeprowadzili charakterystykę epitopów wszystkich pozytywnych próbek za pomocą testu ELISA, immunoblotów, immunoprecypitacji i RC-IIFA, stosując różne fragmenty DAGLA, jak opisano wcześniej.2

Wszyscy uczestnicy indeksu byli w wieku od 18 do 34 lat, byli stosunkowo młodzi i cierpieli na wyraźną ataksję chodu, dyzartrię i zaburzenia widzenia. Autorzy zauważyli, że cechami klinicznymi we wczesnej fazie choroby u tych pacjentów są zmiany zapalne w płynie mózgowo-rdzeniowym oraz hiperintensywność kory móżdżku w badaniu MRI. Warto zaznaczyć, że po 6 miesiącach ciężki zanik móżdżku rozwinął się jedynie u 3 z 4 pacjentów. Badacze zauważyli również, że wszystkie próbki pacjentów wykazywały tę samą niesklasyfikowaną reaktywność IgG wobec warstwy molekularnej móżdżku.

„W rutynowej praktyce klinicznej rozróżnienie pomiędzy tymi dwiema grupami przeciwciał anty-DAGLA może być trudne. Dlatego zalecamy, aby w diagnostyce jedynie przeciwciała anty-DAGLA wykryte w próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego z wynikiem IIFA były uważane za marker choroby. nową postać postępującego zapalenia móżdżku, szczególnie w połączeniu z pleocytozą szpikową płynu mózgowo-rdzeniowego i objawami wewnątrzoponowej syntezy przeciwciał” – zauważyli Suhs i wsp.1 „Badania przesiewowe w kierunku przeciwciał DAGLA należy wykonać przy użyciu RC-IIFA z pełnowymiarowym białkiem DAGLA. Dodatnie próbki płynu mózgowo-rdzeniowego należy potwierdzić metodą RC-IIFA z użyciem wariantu DAGLA 1–582.

Ograniczeniem tego badania jest mała wielkość próby pacjentów, ponieważ badacze nie byli w stanie oszacować częstości występowania tej choroby. Ponadto autorzy zwrócili uwagę na ograniczenia małej ilości próbek płynu mózgowo-rdzeniowego, które były dostępne od czterech pacjentów objętych indeksem i pięciu osób z grupy kontrolnej z przeciwciałami anty-DAGLA w surowicy. Badacze zalecili przeprowadzenie przyszłych badań z udziałem dobrze scharakteryzowanych populacji pacjentów z sparowanymi próbkami surowicy i płynu mózgowo-rdzeniowego w celu potwierdzenia ustaleń, że przeciwciała anty-DAGLA wykryte u pacjentów z zapaleniem móżdżku rozpoznają epitopy konformacyjne.

READ  Rak piersi: Mammografia ratuje życie matce, obawia się, że inni mogą nie mieć tyle szczęścia

„Rozpoznanie zapalenia móżdżku związanego z anty-DAGLA wydaje się ważne z kilku powodów. Bez wykrycia autoprzeciwciał można początkowo założyć infekcyjną przyczynę choroby, co może opóźnić leczenie immunosupresyjne. Szybka diagnoza oraz wczesna, agresywna i długotrwała immunoterapia pomaga zapobiegać poważnym konsekwencjom neurologicznym, ponieważ choroba postępuje szybko i nie można przywrócić utraty komórek nerwowych.1

Bibliografia
1. Miske R, Scharf M, Borowski K i in. Identyfikacja DAGLA jako celu przeciwciał w ataksji móżdżkowej. J Neurol Neurosurg Psychiatria. Opublikowano w Internecie 25 kwietnia 2024 r. doi:10.1136/jnnp-2024-333458
2. Miske R, Scharf M, Stark P i in. Autoprzeciwciała przeciwko białku komórek Purkinjego RGS8 w móżdżkowym zespole paranowotworowym. Neurol Neuroimmunol Neuroflam. 2021;8(3):e987. Opublikowano 29 marca 2021 r. doi:10.1212/NXI.00000000000000987