Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Naukowcy ujawniają zmiany w mózgu, różnice u dzieci z ADHD

Newswise — Chapel Hill, Karolina Północna — Wielozadaniowość to nie tylko umiejętność pracy przy biurku. Jest kluczem do funkcjonowania jako istota ludzka i obejmuje coś, co nazywa się elastycznością poznawczą – zdolność płynnego przełączania się między procesami umysłowymi. Naukowcy z University of North Carolina przeprowadzili badanie, aby zobrazować analogi aktywności nerwowej w elastyczności poznawczej i odkryć różnice w aktywności mózgu u dzieci z ADHD i bez ADHD.

Ich odkrycia, w czasopiśmie Psychiatria molekularnaLekarze mogą pomóc zdiagnozować dzieci z ADHD oraz monitorować ciężkość stanu i skuteczność leczenia.

Niektórzy ludzie są bardziej elastyczni poznawczo niż inni. W pewnym sensie to po prostu szczęście w przyciąganiu genetycznym, chociaż możemy poprawić naszą elastyczność poznawczą, gdy zdamy sobie sprawę, że jesteśmy nieelastyczni. Pomyśl o tym w ten sposób: jesteśmy elastyczni poznawczo, kiedy możemy zacząć obiad, pozwolić cebuli się gotować, wysłać SMS-a do przyjaciela, wrócić do obiadu bez przypalania cebuli, a następnie skończyć obiad podczas rozmowy ze współmałżonkiem, także. Jesteśmy również odporni poznawczo, gdy zmieniamy style komunikacji, rozmawiając z przyjacielem, potem z córką, a potem ze współpracownikiem, lub gdy kreatywnie rozwiązujemy problemy, na przykład, gdy zdajesz sobie sprawę, że nie masz cebuli, aby zrobić obiad, który chcesz, więc potrzebujesz nowego planu.

Jest to część naszej funkcji wykonawczej, która obejmuje dostęp do wspomnień i demonstrowanie samokontroli. Słaba funkcja wykonawcza jest cechą charakterystyczną ADHD u dzieci i dorosłych.

Kiedy jesteśmy nieelastyczni poznawczo, nie możemy skupić się na pewnych zadaniach, podnosimy słuchawkę i przeglądamy media społecznościowe bez zastanowienia, zapominając o tym, co robimy podczas obiadu. U dorosłych, a zwłaszcza u dzieci, taka elastyczność poznawcza może uszkodzić zdolność jednostki do uczenia się i wykonywania zadań.

Naukowcy z Uniwersytetu Północnej Karoliny, kierowani przez starszego autora dr Willie Lane i dyrektora Centrum Obrazowania Badań Biomedycznych UNU (BRIC), chcieli wiedzieć, co dzieje się w mózgu, gdy funkcje wykonawcze, zwłaszcza elastyczność poznawcza, są wyłączone.

READ  6 superfoods dla lepszego zdrowia jelit

Lin i współpracownicy wykorzystali funkcjonalne obrazowanie rezonansem magnetycznym (fMRI) do zbadania neuroplastyczności 180 dzieci z ADHD i 180 dzieci rozwijających się.

„Zaobserwowaliśmy znaczny spadek neuroplastyczności w grupie ADHD na poziomie całego mózgu i podsieci” – powiedział dr Lin, Distinguished Professor of Neurological Medicine w Dixie Bonnie Sue na Wydziale Radiologii Uniwersytetu Północnej Karoliny, „szczególnie w przypadku sieć trybu domyślnego, sieci związane z uwagą, sieci związane z funkcjami wykonawczymi oraz pierwotne sieci mózgowe zaangażowane w przetwarzanie sensoryczne, ruchowe i wzrokowe.

Naukowcy odkryli również, że dzieci z ADHD, które otrzymały leki, wykazywały znaczny wzrost neuroplastyczności w porównaniu z dziećmi z ADHD, które nie przyjmowały leków. Dzieci otrzymujące lek wykazywały neuroplastyczność, która nie różniła się statystycznie od grupy dzieci rozwijających się konwencjonalnie.

Wreszcie naukowcy odkryli, że mogą wykorzystać funkcjonalne obrazowanie rezonansem magnetycznym do wykrycia różnic w neuroplastyczności w całych obszarach mózgu między dziećmi z ADHA a dziećmi, które rozwijają się konwencjonalnie.

„Byliśmy w stanie przewidzieć nasilenie ADHD za pomocą klinicznych miar nasilenia objawów” – powiedział Lynn. „Wierzymy, że nasze badanie wykazuje potencjalną korzyść kliniczną neuroplastyczności w identyfikacji dzieci z ADHD, a także w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie i nasilenia stanu u dzieci”.

Innymi autorami artykułu są pierwsi autorzy Weiyan Yin, Tingfei Li, Jessica Cohen, Hongtu Chu, Zhiliang Chu – wszyscy z UNC-Chapel Hill – oraz Peter Mucha, wcześniej pracujący w UNC, a obecnie na Uniwersytecie Dartmouth.

Badania te zostały sfinansowane przez National Institutes of Health, Autism Speaks, Stavros Niarchos Foundation, Leon Levy Foundation oraz dar od Phyllis Green i Randolpha Quinna.