Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Gilberto Gil 80: „Bolsonaro ma reakcyjny pogląd na świat, przeciwny wszelkim postępom” | Muzyka

Ton jest Brazylijska legenda muzyki Gilberto Gil nagrała ponad 50 albumów, w tym sambę, rock, funk, bossa nova, reggae, foro i disco, a także wyzwalające brzmienie Tropeli, ruchu, który pomógł stworzyć w latach 60. Mogą być muzycy, którzy mogą pochwalić się podobną różnorodnością i sukcesami – ale żaden nie występował w ONZ z Sekretarzem Generalnym. Dołącz do rytmu.

Pod koniec lat osiemdziesiątych Gil, urodzony w 1942 roku, pozwolił rozkwitnąć swojej politycznej i muzycznej stronie i został radnym miejskim Salvadoru. Na najwyższe stanowisko osiągnął w 2003 roku, kiedy Gil Frog przyjął funkcję ministra kultury dla ówczesnego prezydenta Luiza Inacio „Lula” da Silvy. W tym samym roku wykonał przebój Tody Meniny Bayany z 1979 roku (Every Bahia Girl) w teatrze ONZ w Nowym Jorku z towarzyszeniem Kofiego Annana. Pozostał na tym stanowisku do 2008 roku, termin, który według pisarza i kompozytora Luisa Antonio Simasa jest „fantastyczny, ponieważ pokazuje, że kultura odbywa się w wymiarze codzienności: w kącie, w barze, na placu. zaawansowaną politykę i powinna stać się wzorem”.

Zamiast tego Ministerstwo Kultury zostało rozwiązane w 2019 roku na początku skrajnie prawicowego rządu Jair BolsonaroTo odcięło pieniądze i zaczęło demonizować sektor. W rozmowie wideo z Perugii we Włoszech, podczas europejskiej trasy z okazji jego 80. urodzin, Jill nie ukrywa swojego niezadowolenia.

„Regresja, na którą byliśmy narażeni, jest imponująca. Ale czego oczekujesz od kogoś, kto wolałby otworzyć klub strzelecki w bibliotece?”, mówi. „To regresywny światopogląd, który pokazuje sprzeciw wobec wszelkiego rodzaju postępu, który nie chce żyć w zwinności przyszłości i nieustannych wyzwaniach, które to za sobą pociąga”.

„Kultura ma wymiar codzienny”… Gilles jako Minister Kultury w 2003 roku. Zdjęcie: Paulo Friedman/Corbis/Getty Images

Jeden z założycieli ekologicznej organizacji pozarządowej Onda Azul w 1991 roku, Gill zwykł mawiać, że pracuje na rzecz środowiska, odkąd zrozumiał, że jest obywatelem. Ale ostatnio ta praca wzrosła – i opisuje wylesianie Amazonii, za namową Bolsonaro, jako „znaczące zmniejszenie wizerunku świata w Brazylii. To tak, jakbyśmy sami siebie odcywilizowali”.

W 2017 roku Gil dołączył do muzyków, w tym Elzy Soares i Marii Bethânia, aby nagrać piosenkę Demarcação Já! na rzecz demarkacji ziem tubylczych; W 2021 r. brał udział w internetowym festiwalu, aby zebrać fundusze dla rodzimej organizacji pozarządowej i nagrał piosenkę Refloresta, aby wesprzeć kampanię przeciwko wylesianiu. On mówi Morderstwa Bruno Pereiry i Dom Phillips W zeszłym miesiącu była „barbarzyńska zbrodnia”, opisująca mężczyzn, którzy dokumentowali najazdy na ziemie tubylcze, jako „ważnych agentów w walce o zachowanie naszego naturalnego bogactwa i utrzymanie bardziej sprawiedliwej i zrównoważonej przyszłości w stosunkach ekologicznych. smutku wzmacnia walkę”.

Gil, urodzony w Salvadorze w stanie Bahia, w północno-wschodniej części kraju, zyskał sławę w wieku 25 lat piosenką Domingo no Parque. Pod wpływem Beatlesów i współczesnego pisarza Jorge Amado, Gil napisał o trójkącie miłosnym, który kończy się morderstwem w parku rozrywki w Salvadorze. Zaprezentowany po raz pierwszy podczas festiwalu muzycznego w brazylijskiej telewizji w 1967 roku, Domingo no Parque zaszokował publiczność mieszanką tradycyjnej muzyki brazylijskiej i psychodelicznych gitar. Os Mutantesgrupa, która towarzyszyła mu na scenie.

Piosenka znalazła się na jego albumie zatytułowanym w 1968 roku i jest uważana za iskrę, która wysadziła Tropelię, wysoce kosmopolityczny i kontrkulturowy ruch, który obejmował również sztuki wizualne, poezję, teatr i film. Anarchistyczna witalność napędzała nie tylko sztukę, ale także antyautorytarną politykę, która naruszyła dyktaturę wojskową w Brazylii. Gil kontynuował swój debiut kultowym albumem Tropicália: ou Panis et Circenses, wydanym w tym samym roku i zawierającym najlepsze resztki z Tropicália: Caetano VelosoA Gal CostaA Tom Z i Os Mutantes. „Tropicália była bardzo zgodna z duchem czasu późnych lat 60.: walka studentów, zmiany nawyków, zerwania” – wspomina Gill. „To tło ma wiele podobieństw do chwili obecnej – być może dlatego Tropelia wciąż wygląda tak nowocześnie”.

Ruch rozbrzmiewa w muzyce nowych grup, takich jak Hej Terno A BaianaSystemMa ogromnego fana poza Brazylią. „Ta muzyka, choć wyrafinowana i popularna, służyła jako źródło inspiracji dla nowych pokoleń kompozytorów i wykonawców” – napisał David Byrne w notatkach opisujących nowo przerobioną wersję grupy Beleza Tropical, wydaną po raz pierwszy w 1989 roku.

„Piękne wspomnienia”… Gilberto Gil i Caetano Veloso podczas wygnania w Londynie. Fot. Caetano. Archiwum

Pod koniec 1968 roku Gil i Caetano Veloso zostali aresztowani i osadzeni w więzieniu przez rząd, co zaostrzało represje wobec jego przeciwników. Oficjalne oskarżenie brzmiało, że „podżegali młodzież do buntu”. W 1969 duet został zmuszony do opuszczenia kraju (The Farewell Show w Salvadorze, który odbył się w tym samym dniu, w którym Neil Armstrong postawił stopę na Księżycu, został nagrany i wydany trzy lata później jako Barra Album 69). Na dwa lata przeprowadzili się do Londynu, gdzie oglądał na żywo Jill Stones, odkrył reggae, zakochał się w Monty Pythonie, nagrał album (z kopią Can’t Find My Way Home Steve’a Winwooda), został fanem Chelsea i zaręczył się w rozmowach, które zaowocowały powstaniem Glastonbury Festival w 1970 roku.

„Festiwal był wynikiem wielkiej ekspresji między społecznością hipisowską a kontrkulturą, która była wówczas obecna w Anglii. A kiedy te grupy wzięły udział, w końcu zaprosiłem mnie do wzięcia udziału w kilku spotkaniach wokół rolnika, który się popisywał jego ziemia na wielką imprezę plenerową – wspomina z uśmiechem. „Więc pomimo całego okrucieństwa wygnania, mam bardzo miłe wspomnienia z Londynu”.

W przyszłym tygodniu wróci do miasta na trasie We the People z zespołem wspierającym, w skład którego wchodzą synowie, teściowie, pasierbowie i prawnuki. Przygotowania zostały uchwycone w łańcuchu Amazonii W domu z Gilesem; W pięciu ciepłych odcinkach serial zawiera próby do trasy i rodzinny wypad do wiejskiego domu artysty w Rio de Janeiro. Jill jest zawsze cichym centrum wszystkiego.

Gill mówi, że przez lata był przyzwyczajony do otaczania się kamerami, „ale filmowanie go z całą rodziną, z moimi dziećmi i wnukami, było czymś nowym. Przede wszystkim ta seria jest dokumentem, który w pewnym momencie mojego życia , mogę wrócić, aby zobaczyć, jak moje dwie wnuczki dorastają”.

Kolejny nowy projekt to Rytm Gil, galeria internetowa w Google Arts & Culture. Z 41 000 zdjęć i 900 filmami, zagłębia się głębiej w swoją historię i przedstawia wielki zamach stanu: dawno zaginiony album.

Wrogość rządu wobec niego nieco osłabła na początku lat 70., a Jill wynegocjowała jego powrót do Brazylii w 1972 r., gdzie miał na swoim koncie szereg udanych albumów. W 1982 roku szef Warner Music Brasil przekonał go do nagrania anglojęzycznego albumu. Jill nagrała dziewięć piosenek – w tym piosenkę z Robertą Flack – w dwa tygodnie w studiu na Broadwayu w Nowym Jorku, ale po powrocie do Brazylii postanowił zostawić je na półce. „To był dobry album, ze znakomitymi muzykami, z którymi mam świetne relacje” – mówi. „Ale myślałem, że brakuje mu brazylijskiego smaku”.

Gilberto Gil na Festiwalu Jazzowym w Wenecji w 2001 roku
Gilberto Gil na Festiwalu Jazzowym w Wenecji w 2001 roku. Zdjęcia: David Redfern/Redferns

Od dawna zakładano, że brakowało albumu bez tytułu: główne nagrania zniknęły z plików wytwórni, a Jill została odcięta od swojego producenta, Ralpha MacDonalda. Następnie, w 2019 roku, dziewięć utworów odnaleziono na kasecie kasetowej, osypując się kurzem w piwnicy firmy produkcyjnej Gila w Rio de Janeiro, podczas prac badawczych projektu Google Archive.

„Znalezienie tego albumu po 40 latach było czymś niezwykłym” – mówi Gill. „Przypomniało mi się tamten moment, w którym znów usłyszałem w swoim głosie wysiłek, by poprawnie śpiewać po angielsku. To spotkanie sprawiło, że doceniłem to w sposób, w jaki wtedy nie mogłem. To jedna z najpiękniejszych rzeczy w tym projekcie – przetwarza wszystkie rzeczy, które zrobiłem w mojej karierze, to ponowne uruchomienie na innym poziomie możliwości.”

Po powrocie z trasy wyda zestaw NFT inspirowany fikcyjnymi słowami Futurível, piosenki z albumu Cérebro Eletrônico z 1969 roku, napisanego w więzieniu („You’ll turn into energy/Your second human phase zaczyna się dzisiaj/Spokojnie, zacznijmy nadawać/”Mój system zmieni Twój wymiar.”). Nadal będzie też tworzył muzykę – ostatnio współpracował z grupą As Ganhadeiras de Itapuá, grupą reggae Digitaldubs i raperem Emicida. W wieku osiemdziesięciu lat Gill zapewnił mnie, że wciąż odnajduje piękno w kompozycji muzycznej.

„Artysta, który inspiruje się poezją i twórczym wyzwaniem słowa śpiewaka, zawsze ma coś do powiedzenia. A ja uwielbiam ten haft – uwielbiam wszywać słowa w tkankę muzyczną. Dopóki więc siły napędzające to dzieło nie znikną, Będę nadal odpowiadał na prośbę tego młodego piosenkarza, który chce współpracy, lub nowego autora, który prosi o teksty.Jak mówi przysłowie: Dopóki jest bambus, jest strzała.

Gilberto Gil występujący w Liverpool Orchestra Hall 27 lipca. Barbican, Londyn, 30 lipca; Festiwal WOMAD 31 lipca

READ  Beyoncé wystąpiła po raz pierwszy od czterech lat w Dubaju podczas otwarcia hotelu Royal Atlantis