Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Czerwona kartka Caleba Clarka to punkt rozmów po derbach

Długa podróż Moany Pasifiki do Eden Park, aby zagrać z rywalami z Blues, została oznaczona kontrowersyjną czerwoną kartką dla skrzydłowego Blues, Caleba Clarke’a.

Oznacza to, że zamiast wygranych przez Blues 46-16, osiągnięcia Gości już w tym sezonie są na przekór przeciwnościom w pokonaniu Hurricane’ów w dramacie Golden Point na Mt Smart Stadium, nie wspominając już o ich starciu z kuzynami z Auckland – ich drugi w ciągu czterech dni – lub trzy próby dziwki.Kurt Ecklund, skupimy się na przyprawiającym o mdłości kolizji między Clarke i Moana Pacifica, Tomasi Alusio, i czy All Black powinien w rezultacie zostać wydalony.

Fakty są takie, że w 52. minucie, kiedy the Blues prowadzili 36-16, Clarke skoczył wysoko, próbując rozbić żeton Alosio i gonić prawą stronę.

Jednak zamiast dotykać piłki, prawe kolano Clarke’a dotknęło lewej strony głowy Alusio. Clarke był w powietrzu, zanim Alusio, który wcześniej strzelił jedyną próbę swojej drużyny, kopnął piłkę.

Jednak sędzia James Dollman, po konsultacji z przedstawicielem telewizyjnym, nie był pod wrażeniem prośby Clarke’a ani telefonu jego kapitana Daltona Papale i został znokautowany z koszulki z numerem 11. Alucio, który był po stronie przez kilka minut, opuścił pole w celu uzyskania pomocy medycznej.

Dzięki niebezpiecznej karcie porządkowej Blues Propo Nepo Laulali na Mt Smart cztery dni temu i zwolnieniu prostytutki Crusaders, Shilo Kleina w wygranej wczorajszej nocy z Highlanders w Christchurch, incydent Clarke’a ponownie skupi uwagę na dotykających głową czerwonych kartkach, i czy powinien grać z zamiarem. Żadna rola w dyskusjach sędziów meczowych.

Nie jest to kwestia, która zostanie rozstrzygnięta w tym tygodniu, a właściwie w tym sezonie, i chociaż Clarke wydawał się jechać na kolanach, będą spory o to, jak trudno jest zmienić kierunek tylko przez latanie.

Było więcej dramatu. Goście, którzy byli ciągle atakowani po wyrzuceniu Clarke’a z boiska iz nutką turbulencji w powietrzu, wydawali się przerzucać piłkę nad linią z kampanii poza boiskiem, ale została odrzucona po tym, jak sędzia Doleman przyznał ją po raz pierwszy. Druga próba Eklunda w połowie i trzecia w meczu zapewniła jego drużynie bezpieczeństwo na 13 minut przed końcem meczu.

READ  Raptors skupiony na rozwoju w utracie wojowników

Niewielu kłóciłoby się, że The Blues na to nie zasłużyli i było jasne, ile ta wygrana i sam mecz znaczyły dla nich po końcowym gwizdku.

Zanim drużyna Moany Pasifiki po raz pierwszy przeniesie się dziś wieczorem do Eden Park i zmierzy się z rzadkim Blues haka – deklaracja intencji, że przynajmniej ta część Auckland to Blues – nowy trener Aaron Mauger mówił o filozofii kierowania jego zespołem.

„Wykorzystaliśmy moc naszych przodków” – powiedział w wywiadzie.

„Mówimy o podróżowaniu, dostosowywaniu się do okoliczności i skupianiu się na tym, co jest teraz przed tobą”.

Ich sobotnia nocna przejażdżka nie była płynną żeglugą (nie była to też dla bluesa), ale żywiołowość tłumów w Eden Park – pierwszym dużym tłumie w parku z powodu niedawnego złagodzenia ograniczeń Covid – zasygnalizowała ich wejście do zawodów nie tylko mile widziane, ale niezbędne.

Moger niechętnie mówił o tym, jak może wyglądać sukces Moany Pacifica przed rozpoczęciem tego sezonu i jak bardzo miał rację.

Ich pierwszy mecz przeciwko Blues na Mt Smart Stadium w lutym został oczywiście przełożony – a ich nieszczęście z Covid polegało na tym, że są w trakcie rozgrywania sześciu meczów w nieco ponad trzy tygodnie.

Jednak przebłysk nadziei na pokonanie Crusaders w ich pierwszym meczu przekształcił się w coś znacznie bardziej namacalnego w ich zwycięstwie na złote punkty nad huraganami, a kiedy pokonali 32-19 na Mount Smart w zeszły wtorek, przegrywając dziś więcej, przynieśli punkt różnicy w konkursie, którego brakowało od wielu lat.

To mogło ilustrować Hakkę Bluesa, wyzwanie prowadzone przez bocznego obrońcę Sama Knocka, które różni się od wyzwania, które wykonał przeciwko brytyjskim i irlandzkim lwom w 2017 roku i tego, którego nie podjęli od tego czasu.

Prawdę mówiąc, przyczyniła się do tego znacznie większa głębia bluesa. Byli bez Bewdena Barretta, Hoskinsa Sototo, Riku Ewana, Toma Robinsona (spóźnione zadrapanie z powodu kontuzji kolana, która pojawiła się w czwartek) i Laolali, ale pracowali z precyzją, której goście nie mogli dorównać.

READ  Brainsqueeze 15th: 22 Sports Film Line Competition

Dla the Blues będzie dużo do przemyślenia po meczu jeszcze przez długi czas, co zapewne jeszcze przez jakiś czas będzie rozbrzmiewać.

blues 46 (Corey Evans, Caleb Clarke, Kurt Eklund 3, Bryce Heem, AJ Lam Tries; Stephen Perofeta Pen, 4 minusy)

Vaiana Pacifica 16 (Tomasi Alosio próba; Christian Leali’ifano 3 długopisy, con)

połowa czasu: 16-29