Biegowelove.pl

informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Analiza, kolumna, 0-3 w Wielkiej Brytanii, ale udany rok, Puchar Świata w Rugby, poprawiona pod Dave Rainey

Kiedy we wtorek Dave Rennie wróci na Złote Wybrzeże i odetchnie, pomyśli o gigantycznych krokach, jakie poczynili Wallabies w ciągu ostatnich sześciu miesięcy.

Trzy porażki z rzędu, które zakończyły ich kampanię, mogą nie odzwierciedlać tego stwierdzenia, ale Wallabies są mile przed tym, gdzie byli, gdy zakończyli 2020 rok.

Dwanaście miesięcy temu Wallabies opuścili Newcastle po bolesnym remisie z Argentyną.

Otrzymuj najnowsze wiadomości, najciekawsze momenty i analizy rugby prosto do swojej skrzynki odbiorczej dzięki Fox Sports Sportmail. Otwórz konto już teraz!

Ich dyscyplina, jeśli w to wierzysz, zawiodła ich, ale ich umiejętności też nie zostały wyostrzone.

Kto może za to winić?

Połowa ich drużyny grała swój pierwszy sezon jako gracze międzynarodowi.

Wyprawa tam była, ale do Polski były lata.

Hunter Paisami włożył pierwszą nogę lewego buta swojej gry stacjonarnej, a Jordan Petaia odszedł o cal od strzelonego gola.

Hunter Bisami z Wallabies pomija ingerencję zawodnika reprezentacji Walii, Liama ​​Williamsa. (Zdjęcie: Stu Forster/Getty Images)Źródło: Getty Images

Rok później, przed 68 112 krzyczącymi walijskimi fanami na stadionie Principality w Cardiff, Paysame założył kolejnego hittera, aczkolwiek ze swojego ulubionego, prawonożnego.

Tym razem Andrew Killaway – odkrycie 2021 roku – po raz kolejny pokazał swój talent do znalezienia drogi do linii testowej i zanurkował, aby zdobyć punkty.

Pokaż rozwój Paisami, młodzieńca w swoim drugim sezonie rugby, który w tym roku był bardzo krytykowany, zwłaszcza po powrocie znakomitego Samu Kerevi, Wallabies.

Cztery etapy temu Paisami podał piękną piłkę Tanieli Tupou, który pompował nogi i przekroczył zwycięską passę.

Jak się tam dostali, był kolejnym przykładem wartym podkreślenia, ponieważ Nick White pozwolił sobie na sprytne kopnięcie w bok, wycelowane w przestrzeń między pierwszą linią obrony a zawodnikami na boisku.

Człowiekiem, który zebrał sprytny chip, był Paisami, ale nie był jedynym człowiekiem, który polował, gdy Wallabies roiło się jak pszczoły w miodowym garnku.

To były dokładnie te cechy – podania, bieganie, kopanie – Scott Wisemantel kibicował Wallabies od czasu, gdy został trenerem ofensywnym Renee.

Widzenie tego kopnięcia było tym, o czym Rennie wbijał się przez dwa lata, odkąd przejął dowodzenie 20 listopada 2019 r.

Podczas gdy Wallabies zakończyli sezon siedmioma zwycięstwami i siedmioma porażkami, rozwinęli swój styl gry w nowej strukturze trenerskiej, która przywróciła równowagę i inteligencję taktyczną po latach gry jednowymiarowej.

Wallabies Renniego osiągnęły 0-3 w Wielkiej Brytanii, ale nie patrz na rekord, aby zobaczyć, jak naprawdę poszło. (Zdjęcie: Stu Forster/Getty Images)Źródło: Getty Images

Wallabies są dwa sezony za Francją – i to widać.

Młode zespoły często mają talent, ale spójność, podejmowanie decyzji i konsekwencja we wszystkich meczach, a także z tygodnia na tydzień, poprawiają się tylko wraz z możliwościami i doświadczeniem.

Ten sentyment wydaje się słuszny, gdy spojrzymy na Francję.

Odkąd Fabian Galthey przejął kontrolę nad Francją przed Mistrzostwami Świata 2019, preferował młodzież.

Miał luksus wyboru globalnego duetu branży gier Antoine Dupont (25) i Romain Netamack (22), ale były kapitan Francji wykrwawił ich obu podczas Mistrzostw Świata, mając na celu wygranie pierwszego Pucharu Webba Ellisa po pięciu latach w ich domu . Mistrzostwa Ojczyzny 2023.

Dwa lata po finałach mistrzostw świata, nie doszli do tego, gdzie krytycy uważali, że ich talent powinien być im przyznany, dokonali ogromnego skoku, pokonując All Blacks w Paryżu w weekend.

Obaj mężczyźni byli znakomici w wygranym 40-25 – pierwszym zwycięstwie narodu nad All Blacks od 2009 roku.

Chcieli zakończyć konstruktywny rok, ponieważ zagrozili zdobyciem Mistrzostw Sześciu Narodów, ale przegrali kluczowy mecz z Anglią Eddiego Jonesa, mimo szybkiego startu w Twickenham.

Brakowało jednak spójności, bycia „gotowym” do meczu.

Wallabies mają wiele cech podobnych do tej francuskiej drużyny, ale są dwa lata za swoimi przyjaciółmi z Europy, którzy zdominowali Mistrzostwa Świata FIFA U-20.

Pomimo czerwonej kartki Roba Valletiniego, która była dobrą decyzją wśród serii nieparzystych połączeń, w tym oferty Nicka Tompkinsa, wioślarz z tyłu poprawił się w 2021 roku, a Harry Wilson ma wyzwanie powrotu do Wallaby.

Rob Valletini zajmuje się meczem Autumn Nations Series pomiędzy Walią a The Door. (Zdjęcie: Stu Forster/Getty Images)Źródło: Getty Images

Iskra i umiejętności Tate McDermotta są oczywiste, grał swój pierwszy pełny sezon z Wallabies i wykorzystywał sporadyczne opóźnienia, aby popracować nad swoimi podstawowymi umiejętnościami.

Podczas gdy 21-letni Noah Lolisio rzucił krótką piłkę grając pięć z ośmiu pierwszych prób przeciwko Nowej Zelandii, wiele się nauczył w swoim drugim sezonie w zawodowym rugby.

Nie należy zapominać, że w lipcu poprowadził Wallabies do zwycięstwa 2-1 w serii nad francuską drużyną w drugiej serii.

Partner Paisami Center, Len Ikitau, jest również gwiazdą testową przyszłości i mógł zostać nominowany do tytułu Światowego Gracza Roku w rugby na Kellaway.

W przeciwieństwie do tego, co myślą inni, Rainey miał w zanadrzu mnóstwo europejskich dodatków, ponieważ Rory Arnold natychmiast udowodnił swoją wartość.

Nawet Kurtley Beale zakończył kampanię na wysokim poziomie, zapewniając najbardziej umiejętne i konsekwentne występy australijskiego obrońcy w tym roku.

Chociaż zespoły wygrywają i umierają dzięki swoim zwycięskim rekordom, rok Wallabies powinien być mierzony na podstawie ich postępów; Nie po gwizdku dwóch kontrowersyjnych brytyjskich orzeczeń arbitrażowych.

READ  Spencer Rattler, Kidon Slovis, Jayden Daniels